Siyah Çanların Sesi

Yalnız bir gecenin sessizliğinde, Adını öğrendim ilk önce. Sonra sesini duydum. Eski bir dosttu sanki o nefes. Metin ol dedi içimden bir ses. İhtiyatlı davran diyordu, Nitekim her şeyin bir zamanı vardı. Bir zaman ki, geçmek bilmeyen, Ebediyete teveccüh etmiş bir zaman. Nereden geliyordu bu hoş ses? İçimin en derinliklerinde yankılanan. Mağrur bir güldü sanki o, Lahuti bir tevazu iliklerine işlemiş. Elmaslar onun yanında bir parça kömür, Engin denizlerse bir damla su. Vakar bir rüya görünmüştü gözüme, Lakayd kalması namümkün. En içten duygular başladı o zaman Narin ve sessiz. İnci taneleri misal, Rastgetirilmiştik biz, Maviliklerin güzelliği, İçimizi ısıtmıştı bir kere. Siyah Çanların Sesi İşitilir olmuştu artık gökyüzünde, N...