Otobiyografi

Doğumum 1955 Babam demiş Eksik fazla nüfuscu yazmış Anlayacağınız yaşım yirmibiri aşmış Ülkemin delikanlıları gibi Bende bir genciyim Aynı yaşlarda sokaklarda vurulur kimim Öğrenciyim okul zamanlarında İşçiyim yazın sıcağında Çilekeş çiftçi babamın yanında Çocukken mızmızmışım Öyle derler Akıllıymışımda Bilirmişim çok şeyi İlkokul derecem de Pekiyi Sakın övündüğümü sanmayın Üç yıllık orta bitti Derecem de iyi Benimde herkes gibi Ölürcesine sevdalarım oldu Sadece kendi bildiğim Adını besmele andığım Allahına kadar yandığım Karşılıksız aşklara düştüm Bu beni götürür dediğim Ve lise ye de girdim Gençliğimin heyheyli demlerinde Başımda kavak yelleri esti Devam etti Karşılıksız aşklarım Ama ölmedim Ve yine o yıllarda ben Ülkemi sevdim Sahici sevdalandım Haksızlığa ilk kere Lise de posta koydum da Sonuç müdür vekili ile kavga Nihayet lise de bitti zar zorla Derecesi orta Adam olmaya çalıştım yıllarla Müfredatda kitaplarda Olmayanı öğrendikçe okullarda Kör olası başarımda hep düştü Pekiyi iyi orta Nasıl oldu bilmem Üniversite totodan Balıkesir Necati Eğitim çıktı Yarım yamalak Şimdi uğraşım düzene Evet efendimci Işık saçan öğretmen olmak O Kutsal görev dedikleri Çapsız politikacıların Hanımını bir yere Beyini bir yere sürüp Sözüm ona Tayin dedikleri Ülkeye görevi burnundan getirdikleri Öğretmen Olurmuyum bilemem Postu deldirmeden yani Sürülmek için köşe bucak Derdinde de değilim hani Elim kalem de tutar yazmak için Kazma kürekte Kuyumuzu kazmaya çalışan Çapsız adi kalitesiz Vatansever dedikleri Düzenbazları gömmek için