Ailem

Dedem dedemi görmüş, selam etmişler Çocuklardan konuşup, kelam etmişler. Everelim diye sözleşmişler. Aradan yıllar geçmiş. Anam babamı, babam da onu, Hiç mi hiç görmemişler. Kaderin cilvesi evlenmişler Bir gelecek hazırlamak için bize. Babam Yusuf'la anam Emine. İlk sırayı vermişler Cengiz'e Ağlamış abim, gülmüş bazan, Haber yollanmış, gelmiş Süleyman. Hoş çocukmuş neylersin. Allah çok sevip almış, rahmet eylesin. Ah ile vah ile zaman acıyı silmiş. El etmişler bana adıma Metin denmiş. Düşünüp taşınmışlar. Kız-demişler tanrıya. O da hemen görmüş. Dördüncü gelen Gönül'müş. Üç çocukla şenlenmiş yuvanın hali. İşi yok gibi çıkagelmiş Ali. Sıkıdır, serttir, yufkadır yüreği. Dedemden aldımı komut Yıkardı haneyi olmazsa dileği. Cılız hasta çelimsizdi Mesut Maşallahı vardı. Dayanmazdı, dometes yoğurt. Gözlerinde parıltı Çakmaklar yanar yanar söner. Sanırım sonuncumuz, en kücüğümüz "evin aykırısı Ömer" Anam babam çavuşumuz. İnsanlığa bu "Manga"dan selam eder.