Be Metin

Hâlâ aşıksın, Seviyorsun belki, Ama etrafına öyle sınırlar koyulmuş ki, Tek başınasın, Mucize bekliyor yüreğin, Ağlıyorsun her gece, Kimseye anlatamıyorsun derdini, Her gece haykırıyorsun yalnızlığını karanlıklara Unutmaya çalışıyorsun günden güne Ama olmuyor... Ve Eskiye dönmek istiyorsun, Farkında değilsin olanların, Yaşananlar gözlerinden okunuyor, Özlem resimleri çiziyorsun boş kağıtlara, Z harfiyle başlayan bir muamma içini yakıyor, Belli etmiyorsun be Metin, Avutuyorsun kendini başka bir yolda, Dışınla için bir değil be dostum, Kelâmınla yüreğin çelişiyor senin, Ben de sana inanmıyorum artık ne yazık ki, Buraya kadarmış özlemlerin, Sonsuzluğa kavuşmuş bir ruhsun artık, Bense mezarında yatan bedenin...