Kimyasal Aşk....!
M
Metin Yıldırım
0
Altın Yaprak
Göz ve kalp,
İki molekül gibi…
Bir atom parçasının,
Baş müsebbibi…..
Sen çözen;
Ben çözülen…..
Çözeltiler hep hasret;
İçimdeki sendin,
En değerli element……
Bir damla yaşın,
Bendeki homojen bir karışım….
Sevecen bir bakışın,
Çekirdekteki infilak;
Buharlanıp yok oluşun ise;
Ölümler ile bir ittifak……
Gözler isyan ediyor,
Başkaldırdı yanak……
Estikçe ayrılık rüzgarı;
Sızar pembe hayaller,
Karışır duygular içine,
Kan döker katil eller….
Dökme yeter;
Orası son durak……..!
Bulutların çarpışır,
Başıma yıldırımlar düşer….
Bir katı yürek,
Üzerime hüzünler döker….
Kaynadıkça sevdan;
Sen uçuyorsun,
Tortun içime çöker…..
Ruhum göçer…..!
Heey sen…!
Acemi kimyacı..!
…..Anlarmısın maddeden…?
Formülün eritiyor;
Çıktı madde şekilden……!
Bozuldu artık aşklar,
…….Sahte formül yüzünden…..!
Yeteer.. !
Nedir bu çektiğimiz….?
Acemiler elinden!
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş