Deniz Heykel Tutmaz

İnandır beni dünya İnandır yaşadıklarıma Güçlüydüm Uzaklardan gelir uzaklara gider sonbaharlara şaşırmazdım Yüzümün gizli yerlerine ansızın binlerce resmiyle yağan bir harf Bir harf vurdu beni dünya İncecik bir çınar yaprağı düştü üstüme sarsıldı kalbim Toprağa yağmur düşüyordu ah nasıl düşüyordu Bir harf durmadan durmadan üşüyordu Uzaklardan gelir uzaklara giderdim artık yıkıldım Ben bu yıkılışı yağmurlardan öğrendim Akşamı önüme bırakıp giden adam haklıydı Kentler ayrıntıydı haritalar ayrıntıydı İçinde tükendiğim şu hain hayatta Herkesin yalnızlığı duvarda asılıydı Nasıl söylesem dünya nereye bakıp söylesem Çekinerek yaşadığım yılları her akşam Çekinmeden ateşe attığımı nasıl söylesem Ben sana emanetim bırakma beni Dağıtma yüzümün menekşelerini Bu şarkıyı yalnız bitirmek istemiyorum bunu nasıl söylesem O harf yanlış denizlerde boğulurken Ben doğru bir kelime olamam İnandır beni dünya Yıllar geçti ve birşey kaybetmedim hayretimden Herkes bir saat alsa da çoğalmaz zaman Ve ben bazı şeyleri açıklayamam Yetmezken birimizin açtığı boşlukta yalnız kalmaya Neden kapansın göğsümde taşıdığım bu güzel yara Kader kimi seçerse kaptan o olsun Ben hangi pazartesiyi beklediğimi bilmiyorum