Bütün kervanlar göçtü yükleri bendim Ellerim uykuda kaldı Sabaha bıraktığın karanfilleri aldım…
Mevlâna İdris Zengin, 1966 yılında Kahramanmaraş, Andırın'da doğdu. 1989 yılında İstanbul Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu. İkindiyazıları, Diriliş, Dergâh, Albatros, Geniş Zamanlar ve Gerçek Hayat gibi birçok dergi ve gazetede, şiir, hikâye ve denemeleri yayımlandı. Ayrıca, çocuk edebiyatı dalında birçok kitap kaleme almıştır.
- Ödülleri:
Kuş Renkli Çocukluğum isimli şiir kitabı ile 1987'de Gökyüzü Yayınları Çocuk Edebiyatı Ödülü
- "Korku Dükkânı" isimli kitabı ile 1998 yılında Türkiye Yazarlar Birliği Çocuk Edebiyatı Ödülü.
- 2008'de Kosova/Prizren'de yayınlanan Türkçem dergisinin Türkçeye katkı yapanlarla ilgili uluslararası ödülü
- 2011'de Birikim Eğitim Kurumu tarafından "En Başarılı Çocuk Yazarı" seçilmiştir.
- Hakkında Mısır-Kahire, Almanya-Berlin ve Türkiye-İstanbul,Çanakkale,Erzurum olmak üzere beş ayrı üniversitede beş ayrı bilimsel çalışma yapılmıştır.
- Bazı masalları çizgi film olarak çekilmiş ve TV'de yayınlanmıştır. Yazar hâlen İstanbul'da hayatını sürdürmekte ve yazı çalışmalarına devam etmektedir.
Eserlerinden Bazıları
- Çınçınlı Masal Sokağı
- Dondurmalı Matematik
- Hayâl Dükkânı
- Kirpiler Şapka Giymez
- Korku Dükkânı
- Vay Canına
- Kuş Renkli Çocukluğum
- Sinir Dükkânı
- Tehlikeli bir Kipat
- Ütüsüz Ayakkabılar
- Sufi ile Pufi
- İyilik Dükkanı
- Tuhaf Adamlar (10 kitap)
- Acaip Hayvanlar (10 kitap)
- İyi Geceler Bayım" (şiir)
Mevlana İdris Zengin şiirleri
Annem yok Onun için çok ağladım Ama bu değil Size söyleyeceğim…
Sonra çok ateşler gördüm hiçbiri ısıtmadı Yakıp da bıraktığın şu zalim bedenimi En zoru ellerini unutmaktı…
Ben bir çocuğum gözlerim mavi Gökyüzüyle kardeşim Biliyor musunuz…
Beni Yanlışsız Sakla Saate baktım yirmibeş yaşındayım Geç kalmadım tanrım yeniden inanmaya Aşka geç kalmadım…
Her doğan çocuktan izler taşıyorum Yorgun, ağlayan, susamış Tarihin gecikmiş sabahı öncesinde Başları yastıklarından kaymış…
birazdan kıyamet başlıyacak başlasın geldik gidiyoruz bağışla bizi…
Elinde kuşlarla gelip ağlayan çocuk Seni kaybettim Sen ki bir çizgi kadar inceydin…
Başka kılan bizdik ikimizi Hani bir akşam durup göğe bakmıştık hayatın ortasında Ne gördüğümüzü söylememiştik kimseye…
Biriniz bir kaç yıldız taksın gökyüzüne Biriniz çay hazırlasın Biriniz akşam olsun İçinizde atların öldüğü müzik susunca…
ellerim uykuda kaldı sabaha bıraktığın karanfilleri aldım bir düşten uyanıp bir düşe uyurken ruhumu yumuşatan buğunla bekleyerek…
Şehirde sonbahar sokaklarda çocuk Kimi üç yaşında kimi beş Kağıttan mendil satıyor gibiler Ama değil…
Ömrümüz kısa biliyor Aramızdan ne kadar çok menekşe geçerse o kadar iyi Ellerini çektin ve karanlığımız başladı Biraz ışık için…
Ey benim Mavi soluklarıyla saçlarımı dağıtan Küçük karanfilim Gidiyorum…
İnandır beni dünya İnandır yaşadıklarıma Güçlüydüm…
15 / 36 gösteriliyor