Tükenen Umutlar

gecenin karanlığında kaybettim sahip olduğum ne varsa ne kadar acımasızmış hayat ne kadarda nefret ediyormuş benden umutlarıma sarılmak istediğim bir sonbahar akşamında yapraklarını dökmüş kuru bir ağaç misali bıraktı çırılçıplak beni ............................................ yok artık sol yanım hissediyorum bunu acımıyor eskisi gibi yüzümde sahte bir gülümseme içimde limitsiz bir kin gözümde deniz misali yaşlar benliğimi kaybettim belkide ............................................. binlerce kırıkla döndüğüm yasak sevdamda bırakmışım sol yanımı halbuki sadece gidişlereydi biletim dönüşüm yoktu ne yazıkki döndüm hiç bir dönüş bu kadar kanatmamıştı beni ............................................. o an anladım sevgilim umutlar tükenmişti biz tükenmiştik tükenen bütün umutlara inat seni seviyorum