Bír Masal

Geçip de oturmuşlar pencerenin dibine Kimsesiz üç kız kardeş tatlı hayal kurardı Daldılar, unuttular zaman ile mekanı Israrla birbirinin hayalini sorardı Birincisi ah.. dedi bakın size ne derim Dilerim bir padişah ahçısına giderim O bana türlü türlü yemek yapar ben yerim Böylece sevdasını midesinden arardı Sıra ikincisinde söyler benim ki başka Düşüne hayret ettim hayran kaldım bu aşka Sarayın helvacısı alsa beni de keşke Her zaman tatlı yerdim helva bana yarardı Üçüncüsü susmuştu çıkarmadı sesini Dedi ki bana lazım değil aşı, besini Hayalde padişaha çevirmişti hissini Oturmuş hayal edip ona kafa yorardı Susunca diğerleri kafasına üşüştü Israr edip durdular mecbur kaldı konuştu Gönlünden padişahı sevmiş, yandı tutuştu Bunları konuşması ona büyük zarardı Gülüşerek dediler padişah kim sen kimsin Baban ölmüş fakirsin külübede mukımsin Ne hayalde gerçekçi, ne aklına hakimsin Kızcağızın ettiği gerçeklerden firardı Geçiyormuş oradan padişah da dinlemiş Sırlarını üçünün her sözünü anlamış Onlara adam salıp sarayına ünlemiş Gerçekleşti hayaller artık resmi karardı İlk anları mutluydu her biri saraydaydı Akılları yemekte gözleri paradaydı Kıskançlıklar başladı şeytan da oradaydı Prenses oğlu doğmuş saçlarını tarardı Hemen ikisi kalkıp padişaha gittiler Onu çekemedier iftirayı attılar Bu bebek senin değil yemin billâh ettiler Padişah çok üzüldü beti benzi sarardı Sürgüne göndermişti asıp öldüremedi Çünkü çok seviyordu ona bildiremedi Hain ablalarını fazla güldüremedi Gerçeği bilse idi başlarını kırardı