Parkta Dolaşırken

Parkta dolaşırken bir adam gördüm Yanına yaklaştım halini sordum Hele bir dur dedi geçtim oturdum Dedim dünya yalan, sah dedi bana Gözleri nemliydi sesi titrekti Uzakta durduydum yanına çekti Konuştu konuştu icini döktü Dedim kimsen yok mu, ah dedi bana El kızı dışardan eve girince Baba düşünmeden malı verince Atarlar dışarı zayıf görünce Dedim evlat yapmaz, vah dedi bana Oğluna vermişti bütün malını Kaldırıp sokağa atmış gelini Gelene gidene açar halini Dedim git geri al, hah dedi bana Sözümü dinlerken gülümsüyordu Bu dediğin şeyler güzel diyordu. Tekrar karşılaştık ve gülüyordu Dedim ki nasılsın, şah dedi bana Mikdat der önceden düşünmek şartmış Toplumda bu gibi olaylar artmış Bizim ki oğlunu evden çıkartmış Dedim hiç uğrar mı, kâh dedi bana