Zevzek

Zevzek insan ama, adam değildir Kendini muhterem sanar bu zevzek Erkekçe davranmaz, madam değildir Kılıbık der seni kınar bu zevzek Her söze karışır, kafadan atar Bir şey biliyorsa, on yalan katar Palavrası boldur, hep atar tutar Her zaman kendini anar bu zevzek Malım mulküm var der, şişer kasılır Ne yorulur ne de sesi kısılır Bir kitap okursa alim kesilir Bir şey bildiğine kanar bu zevzek Oğlunu kızını metheder durur Onda toplanmıştır, kibirle gurur Kendinin ne varsa, en üstün görür Onun ağaçları çınar bu zevzek Bal der zevzeklerden kaçarım bazı Bıktırır insanı hiç durmaz ağzı Evi, katı, yatı, ya oğlu, kızı Yakında fıttırır. bunar bu zevzek