Portre

Işikli daglarin arkasinda kalan gençligim Sorgu sual etmeden, ezilip geçilen gururum Ah dedikçe zevk alircasina inletilen günlerim Yok oluşumun çizilen portresi bu... Neden bunca ceza reva görülür bize Ayaklarimin üzerinde durmami istemek neden bu kadar zor Neden sevda damlalari çok görülür bize Neden çizilir, hep aci çeken portremiz Yaşamak olmasa bunun adi Esaret tadi veriyor tipki hissi Bir pas tutmuş demirleri yok Çizilen hayatimizin portresinde Kiliç kuşanmadik, sevgi aşiladik çevremize Kurşun atmadik, güler yüz gösterdik tüm insanlarimiza Ah dileyenle ah dileyip, yardim eli uzattik Hala neden çizilir vurgun yemiş yüreklerin portresi Ebedi istirahate giderken bile yoktu ugurlayanim, Kederli yillarim, kaderim oldu besbelli Dostluk ve bariş adina yakarişim kaybolup gitti Neden çizilmedi musalla taşina hayat portremiz