Mahcup Kırmızı

Mahcup Kırmızı sesimiz hasret çığlığı ezgiler, kambur. susuz yaşamın hecesini sarmaşık iklimler kavurur. Gizler,poyraz maske yalnızlık ören fundalıkları… tellerde kuruttuğumuz suçlar yırttı kendimizi. ne yana baksak, akrep ısırığı sevgi! bütün mevsimler kırağı… kin büyütüyor simli yaşam mahcup kırmızı bulutlarımız… safran kokulu hanayda olsam, gün ışığı ipeğinden perdeler değse sancılarıma, pencereden umudu çalan şimşekleri tutsam yüreğinden, fışkırır mı? Eski vicdanların sesi, sevgi! fışkırır mı? Nakışlansa dostluk, sırma yüzlü ayaza... Mesarya, yalnızlık eker. yeşili fırtına çalar. sarı zamanlar akıtır Beşparmaklar. küçük deniz ülkem, nemli ağrılar saklar mağrur yalnızlıklarda. sıkıca sarar Akdeniz esmer tenini Girne'nin. çocukluğum damlar kına çiçeğine, tutuşur gözyaşlarım.... Kurşun bulutlar ıslatır yanaklarımı. bütün zamanlar zakkum suyunda yangın! Ezgisi mutluluk toplayan kinsiz yürekler giyinemedi zaman. Dudakları olmayan barıştı şarkılar o yüzden büyüyemedi Okyanus yüzlü çocuklar miskin ağrılar delmese günün omuzlarını, içirmesek yarasalara güneşi, hıçkırır mıydı yıldızlar? özümüz olsak kırsak ellerini savaşın. gül yüzlü zamanlar öpse alnımızdan tutuşsak sevgiye insan olsak! insan, daha da insan