Mustafa Kemal Gelse Ufuktan

Sözcüklerin yanık yüzlü dansında biz! Karmakarışık ağlardaysa güneş Yalan çiçeği! Gül sanılan dudakları dostların. Dikişsiz olmalıydı sevgi. Yamasız. Akan zehirden yaralı gün ışığı, Kızarıyor akşamlara. Çocukluğu ortadan kesilenler, Asileşir, Kirli mecazlara. Rüzgarın şarkısıyla büyüyen, Sarı çiğdemler tarlası yaşam. Gözlerimin rengini çalan savaş, Bir de ölüler uyanıyor uykularımda. Ayvasıl’da hançerli gök. Atlılar Taşkent’te toplu mezar... Dilimde uyanan çığlıktır, Yırtılır, Uzak zamanlar. -II- Uzak zamanlardan Akasya kokulu mevsimin dili çözülür. Solgun ay yanar içimin ıslak sayfalarında. Soyunsa toprak, Ağıtlaşacak yeryüzü... Üst üste yığılmış farklı zamanlardan kan! Açar, kırmızı bir gül ağacının dallarında. Mis kokan sevgimizi arıyor insan kardeşlerim! Bebek çığlıklarında, İsli yaşamın patikalarında Uzun yürüyüşte zaman... Göz göze gelebilse kin ve nefret Açacak avuçlarımızda ıtır kokulu sabah. Mustafa Kemal girse ufuktan, Koşar el ele Yurtta Dünya’da Barış. *Ayvasıl: Rumların 21 Aralık 1963’te Kıbrıs Türkleri’ne karşı başlattıkları imha saldırılarının ilk toplu katliamı Ayvasıl'da yapıldı. Atlılar: 1974'te Kıbrıs'ta Türklerin topluca kurşuna dizilerek toplu mezarlara gömüldüğü köy Taşkent: 1974'te köye gelen Rumlar, BM askerlerinin hiçbir müdahalesi olmadan köyün tüm erkeklerini, bu arada Terazi ve Mari köylerinin erkeklerini de alarak, kamyonlarla Limasol yakınlarına götürmüşler, orada topluca kurşuna dizerek, dozerlerle açtıkları bir toplu mezara gömmüşlerdir.