Vururum Yokluğunu

SeN AnLaDıN? düztabanlığım yürüyor patikasında çılgınlığın saçımın yarısını çalılara bağladım fukaralıktan / diğer yarısı fırtınanın bağrında çığlıktan yana zengin hiç sevemediğim yokluğunda ki şu aptal sarışın hallerim/ esmerliğinden olsa gerek tenimin seni sana koydum senin sensizliğinde terazinin her küfesi sen çekti tenimin tensizliğidir bu yırtılıveren bir çırpıda taşmıyorum ama / sığamaz oldum dara da bola da dudakların kullan/at sesin kiralık (yalanı peşin) yokluğunda sürmanşet / büyüyor tırnak diplerim siğilimde kanıyorsun kopardıkça her uçurumun çağrısına / ben gidiyorum özenle kurgulanmış zar tutuşu gibi hep düşeş atarken gülüşün ben gele ye kalmalıydım değil mi? oğul odasında okunurken mektuplarım bil ki koynumda pişman uçuşuyor şimdi uçuğundan virüs kapan kanatlarım sus pus oluşumaysa son atışın heyhat dilimi yanlış yerinden ısırmış olmalısın yeniden çiziyorum kendimi aynalarda yeniden bal arısı / bir daha balda önce /Allah ne verdiyse sonra /senden ne kaldıysa çoklukla insan / ve birazcık kadın sen anladın?