شمارهٔ ۱۵۶
م میرداماد
0
Altın Yaprak
کو عشق که باده سکونم ریزد
در ساغر جان می جنونم ریزد
من جان کنمش نثار و او بیگنهی
هر لحظه ز راه دیده خونم ریزد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş