شمارهٔ ۱۶۲
م میرداماد
0
Altın Yaprak
گر ابر نمی ز چشم من بردارد
تا نفخه صور آتش دل بارد
ور زانکه گذر کند بسوی بستان
بستان همه وقت درد و غم بار آرد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş