شمارهٔ ۱۸
م میرداماد
0
Altın Yaprak
آشی که به رشک افتدش آش بهشت
از آب حیاتش کف طباخ سرشت
گرم است بسی مگر که دهقان قضا
هیمه اش به دشت فرقت یار بکشت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş