شمارهٔ ۲۶
م میرداماد
0
Altın Yaprak
مگر با هر گیاهی یا گلی کز خاک می روید
بلایی یا غمی بهر من غمناک می روید
نمی دانم چه طالع دارم این کز گلستان عشق
همه خلق جهان را گل مرا خاشاک می روید
بیا ای آنکه حسرت می بری بر کشت امیدم
تماشا کن که برق شعله چون از خاک می روید
مکن دعوی عشق ای آنکه چاک سینه می دوزی
که این تخم بلا از سینه های چاک می روید
وفاداری طمع اشراق از هرکس نمی دانی
که این داروی نایاب از نهاد پاک می روید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş