شمارهٔ ۳۱
م میرداماد
0
Altın Yaprak
ای که گویی ما به زهد از خود حجاب افکنده ایم
رو که ما سجاده تقوی بر آب افکنده ایم
مردمان دیده را ما در شب آسودگی
بستر خار مغیلان وقت خواب افکنده ایم
بهر خون ما خدا را دل مرنجان غمزه را
ما کتان زندگی در ماهتاب افکنده ایم
ساغر تو باد پر می ما به جام آفتاب
جای می از شیشه دل خون ناب افکنده ایم
ز آتش دوزخ نگردد خشک و ما از سادگی
رخت خون آلود خود در آفتاب افکنده ایم
این خسیسان محرم عشاق صافی دل نیند
درپذیر اشراق اگر بر رخ نقاب افکنده ایم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş