İstanbulu Seviyorum

Geceden kalma Soğuk bir sabah, deniz ayazda Ve ayağımın altında İstanbul Ve ölümden döndüm ben soğukta Yaşlı gözlerimin tek dostu, sırdaşı, sevgilisi Soğuk geceler, hayatımın aynası, manevi ben Sahip olduğum tek güzellik bu sokaklar Ve beni seven, aldatmayan, beni koruyan Ve üsküdar da yakardım ben sigaramı Bütün İstanbul çekerdi tek bir rüzgarla Ve İstanbul çocuksu dertlerimden habersiz, Seviyorum onu, hala benim, kedersiz... Mavi gözlerim yaşlı bu zamanlarda Vakit; İstanbul'u terketme vakti Artık kederlenmenin zamanı, güneşi söndürmenin zamanı Ağlamanın, gözyaşı dökmenin zamanı Kararsız ay bu gece Tüm güzelliğini göstermiyor; oysa ayın ondördü Benim şansım, bu gece döndü, belki başkalarının ki söndü! Uyan istanbul!! Belli ki ay bu gece bize küstü... Nicelerinin dostu oldu bu sokaklar; Ama benim sevgilim oldu.. Kimileri ise sonunu buldu bu sokaklarda Fakat istanbul bitti, her yer beton ve heryer kara Beykozdan çıkardım yola, Üsküdara ulaşırdım, Bir sevgilim vardı, fakat o benden habersiz, Odasının ışığını görürdüm, hala yatmamış derdim, Bu istanbulun gündüzleri herkese ait!! Geceleri ise yalnız bana Ben kalırdım hep sona! Tek başıma severdim Her türlü acıyı, İstanbulla yenerdim. Ve ben seviyorum İstanbulu, Gözlerim kapalı! Orhan Veli dinlerdim, okurdum Donardım soğukta, gene de gezerdim bu sokaklarda Piyer lotiye giderdim, izlerdim alemi bir günde. Gözlerim kapalı, artık görmek istemiyor Ve gözlerimden süzülen iki damla yaş Herkese ayrılığı anlatıyor, ve gidiyorum Gözlerim kapalı, İstanbul'u dinliyorum...