Sessizliğin Gizemi

Öyle zaman olur ki; derdiniz vardır kimseleri görmek konuşmak istemezsiniz kimselerle beraber olmak istemezsiniz sevdiklerinizi görmek istemek değildir aslın da üzmemek adına yalnız kalmak sadece kendinizle kalmaktır derdiniz beni benden daha iyi anlayan biri olmadığına göre ben halletmeliyim ,anlatsam ya çok fecidir onlar için yada çok basit meseledir Her zaman olduğu gibi yine kendim çözmeliyim yürümek iyi geliyor böyle zamanlar da sanki yürüdükçe hafifliyorum içimin sıkıntısı dağılıyor yürüyorum yorgun düşene kadar bir parkta nefes alıyorum yorulan ayaklarımı dinlendiriyorum park sessiz ve güzel yaprakların hışırtısını arada kuş seslerini dinliyorum bu sessizliğin içinde gelen müziğin sesiyle mest oluyorum. ne başımın ağrısı umurumda ne başka şey... yeşilliğe karşı bankta oturup sessizliğin sesini dinliyorum sessizliğin içinde o gizemli sesleri duyuyorum ve Allah'a şükrediyorum verdikleri için sonra hafiflemiş olarak kendimi evimin önünde buluyorum bir daha ki buluşmaya kadar sıkıntılı benle vedalaşıp yaşanması gereken hayatı yaşamaya geri dönüyorum