Anlayamadın...

biliyorum çok zaman geçmedi yokluğunun üzerinden daha neki bir kaç yıl sen beni bir ömür bekletmek niyetindeyken. olsanda görebilsen keşke kış bitti derken yokluğunun soğukluğu çöktü tüm şehrin üstüne.ben üşüyorum ,dostlarım üşüyor ,evim üşüyor bilsen tüm istanbul üşüyor .sen yokken ettiğimiz sohbetler bile üşüyor.bak bak bir bardak çayım vardı yanımda seni düşünürken oda üşümüş. biliyorum çok zaman geçmedi gidişinin üzerinden ama gel görki laf anlatamıyorum kendime nereye gitsem hayalin gözlermin önünde dün bizim haytaların yanına uğradım adın hepsinin dilinde.soruyorlar ablamız nerde diye ne verecek cevabım kaldı millete nede diyecek tek sözüm. ben daha yokluğunu kendime anlatamadım ki herkese nasıl anlatıyım.inanmak kolay değilki bu ani gidişe . biliyorum çok zaman geçmedi ayrılığın üzerinden ama ne gözde yaş kaldı ne bacaklarımda derman.bir adım atacak halim kalmadı inan.hayat senle başlamış meğer bak sen gittin ruhumda bedenden gidiyor.bak sen gidiyorsun sen gittikçe azrailim geliyor ...ölsem ölsem herşeyin hesabını veririmde ben nasıl diyicem meleğimi kırdım gitti diye . biliyorum çok zaman geçmedi ölümünün üzerinden bir yangın bıraktın içimde sönmek bilmiyor.kaç yağmurda ıslandım sensiz yine dinmiyor.ağıtlarımı gecelere saklıyorum artık.ne bir dost görüyor yüzümü nede güneş.ömrümde bir boşluk bıraktın ki sen inan bütün zamana eş.artık bende bir hayalim hayalinin peşinde bak oturdum ölümü bekliyorum senin öldüğün yerde ...