Kimdim

Maziye sor, ecdadımı söyler sana kimdi; Bir bitmez ufuktum, küre vaktiyle benimdi. Tufanlar, alevler beni bir kal'a sanırdı; Taçlar uçuşur, dalgalanır, parçalanırdı. Kahhâr atımın kanlı, kıvılcımlı izinde; Bir başka denizdim ebediyyet denizinde. Çarpardı göğün kalbi hilâlin avucunda; Titrerdi yerin talihi merminin ucunda. Günler, elimin çizdiği yerlerden akardı; Üç kıt'ada korkunç atımın izleri vardı. Üstünde uçarken o nişîbin bu firâzın, En şanlı, şehâmetli hükümdarına arzın. Tek bir bakışım sanki inayetti, keremdi; İklîli hediyyemdi, arazisi hîbemdi. Hançerdi hayâlim, bütün akvam ona kındı; Baştan başa dünyâ bir esîrimdi; kadındı. Asabına nabzımdaki ahengi verirdim? Kasd eylediğim şekli verir, rengi verirdim. Dünyâ bilir iclâlimi ben böyle değildim; Ben, altı asırdan beri bir kerre eğildim!