حکایت شمارهٔ ۱۰۷

خواجه عبدالکریم که خادم خاص شیخ بود گفت روزی درویشی مرا نشانده بود تا از حکایتهای شیخ برای او می نوشتم چون پیش شیخ رسیدم گفت چه کار می کردی گفتم درویشی حکایتی چند خواست از آن شیخ می نوشتم شیخ گفت یا عبدالکریم حکایت نویس مباش چنان باش کی از تو حکایت کنند و درین سخن چند فایده است یکی آنک شیخ بفراست بدانست که خواجه عبدالکریم چه کار می کند دوم تأدیب او کی چگونه باش سوم آنک نخواست کی حکایت کرامات او بنویسد و باطراف برند و مشهور شود چنانک دعا گوی در اول کتاب آورده است کی مشایخ کتمان حالات خویش کرده اند