حکایت شمارهٔ ۸۵

م محمد بن منور
0 Altın Yaprak
روزی شیخ براهی می گذشت کناسان مبرز پاک می کردند و آن نجاست بخیک بیرون می آوردند صوفیان چون آنجا رسیدند خویشتن فراهم گرفتند و می گریختند شیخ ایشان را بخواند و گفت این نجاست بزفان حال با ما سخنی می گوید بیک شب کی با شما صحبت داشتیم برنگ شما شدیم از ما بچه سبب می گریزید ما را از شما باید گریخت چون شیخ این سخن تقریر کرد فریاد از جمع برآمد و بگریستند وحالتها رفت

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.