شمارهٔ ۷۶

شیخ را پرسیدند کی اگر کسی خواهد کی راه بی پیری برود تواند شیخ گفت نتواند از آنکه کسی باید کی بدان راه رسیده تا او را بدان دلالت کند و در هر منزل می گوید این فلان منزلست اینجا زیادت مقام باید کرد و اگر مهلکه جایی باشد بگوید کی حذر باید کرد و او را برفق دل می دهد تا او بقوت دل آن راه می رود تا به مقصود رسد و آنکس کی تنها رود چون دیوی باشد در میان بیابانی فرو مانده نداند کی راه ازکدام جانب است چنانک حق عز و جل می فرماید کالذی استهوته الشیاطین فی الارض حیران و اصل این راه فرمان بردن پیر بود فان تطیعوه تهتدوا چون مرید پیر را فرمان بردار باشد همچنان بود کی خدای را طاعت دارد ومن یطع الرسول فقد اطاع الله و الشیخ فی قومه کالنبی فی امته