رباعی شمارهٔ ۳۲
م محتشم کاشانی
0
Altın Yaprak
آن دست که نخل قد آدم ریزد
نخلی به نزاکت قدت کم ریزد
گر نازکیت به سر و آزاد دهند
چون باد صبا بجنبد از هم ریزد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş