رباعی شمارهٔ ۷۲
م محتشم کاشانی
0
Altın Yaprak
ای شیخ که هست دایم از نخوت تو
در طعنه آلایش من عصمت تو
گر عفو خدا کم بود از طاعت تو
دوزخ ز من و بهشت از حضرت تو
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş