شمارهٔ ۱۴۱
م محتشم کاشانی
0
Altın Yaprak
عمرها فکر وصال تو عبث بود عبث
عشق بازی به خیال تو عبث بود عبث
سالها قطره زدن مور ضعیفی چو مرا
در پی دانه خال تو عبث بود عبث
از تو هرگز چو سرافراز به سنگی نشدیم
میوه جستن ز نهال تو عبث بود عبث
بی لبت تشنه چو مردیم شکیبایی ما
در تمنای زلال تو عبث بود عبث
پر برآتش زدن مرغ دل ما ز وفا
بر سر شمع جمال تو عبث بود عبث
به جوابی هم ازو چون نرسیدی ای دل
زان غلط بخش سیوال تو عبث بود عبث
محتشم فکر من اندر طلب او همه عمر
چون خیالات محال تو عبث بود عبث
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş