شمارهٔ ۱۸۱

م محتشم کاشانی
0 Altın Yaprak
چون طلوع آن آفتاب از مطلع اقبال کرد ماند تن از شعف و جان از ذوق استقبال کرد ترک ما ناکرده از بهر سفر پا در رکاب ترکتاز لشگر هجران مرا پامال کرد اول از اهمال دوران در توقف بود کار لیک آخر کار خود بخت سریع اقبال کرد بی گمان دولت به میدان رخش سرعت می جهاند در جنیبت بردنش هرچند دور اهمال کرد آتش ما را چو مرغ نامه آور ساخت تیز مرغ غم را بر سر ما بی پر و بی بال کرد آن چنان حالم دگرگون شد که جان دادم به باد زان نوید بیگمانم چون صبا خوشحال کرد بر زبان محتشم صد شکوه بود از هجر تو مژده وصلت ز بس خوشحالی او را لال کرد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.