شمارهٔ ۲۲۴

م محتشم کاشانی
0 Altın Yaprak
هر کسی چیزی به پای آن پسر می افکند شاه ملک افسر گدای ملک سر می افکند آفتاب از پرده پیش از صبح می آید برون چون سحرگه باد از آن رخ پرده بر می افکند سایه می افکند مرغی بر سر مجنون و من وادی دارم که آنجا مرغ پر می افکند چون گریزد از بلا عاشق که آن ابرو کمان ناوک مژگان به دلها بی خبر می افکند سایه از لطف تن پاکش نمی افتد به خاک جامه چون آن نازنین پیکر ز بر می افکند وه که هرچند آن مهم نزدیک می خواهد به لطف بختم از بی طالعی ها دورتر می افکند هرگه آن مه بر ذقن می افکند چوگان زلف محتشم در پای او چون گوی سر می افکند

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.