شمارهٔ ۴

درخشان شیشه ای خواهم می رخشان در او پیدا چو زیباپیکری از پای تا سر جان در او پیدا صبا زان در چون آید دیده ام گوید چه بحر است این که هر گه باد بنشیند شود طوفان در او پیدا سیه ابریست چشمم در هوای هاله خطش علامت های پیدا گشتن باران در او پیدا چو گیرم پیش رویش باشدم هر دیده دریایی ز عکس چین زلفش موج بی پایان در او پیدا تنی از استخوان و پوست دارم دل در او ظاهر چو فانوسی که باشد آتش پنهان در او پیدا پر از جدول نماید صفحه آیینه رویش که دایم هست عکس آن صف مژگان در او پیدا کف پایش که بوسد محتشم و ز خود رود هردم ز جان آیینه ای دان صورت بیجان در او پیدا