شمارهٔ ۴۰

عجب گیرنده راهی بود در عاشق ربایی ها نگاه آشنای یار پیش از آشنایی ها ز حالت بر سر تیر اجل در رقص میرد دل نخجیر را هر نغمه زان ناوک سایی ها نیاری پای کم ای دل که خواهد کرد ناز او به جنس پربهای خود خریدارآزمایی ها به جایی می رسد شخص هوس در ملک خود کامان که آنجا زا وفا به می نماید بی وفایی ها در و دیوار معبدهاست از حرف ظهور او که خواهد شد به رسوایی بدل آن نارسایی ها به این صورت که زادت مادر ایام دانستم که در عهد تو خواهد داد داد فتنه زایی ها چو دادی محتشم وی را به خود راهی چه سودا کنون ز دست تندخویی هاش این انگشت خایی ها