شمارهٔ ۴۱۳

م محتشم کاشانی
0 Altın Yaprak
شبی کان سرو سیم اندام را درخواب می دیدم تن خود را عیان از رعشه چون سیماب می دیدم در آن تاریکی شب از فروغ ماه روی او ز روزن رفته بیرون شعله مهتاب می دیدم نمی دیدم تنش را از لطافت لیک روی خود در آن آیینه چون برگ خزان در آب می دیدم چه تابان کوکبی بود آن چراغ چشم بیداران که شمع ماه را در جنب او بی تاب می دیدم همانا آب حیوان بود جسم نازنین او که باغ حسن را از وی طراوت یاب می دیدم تن سیمین او تا بود غلطان در کنار من کنار خویشتن را پر ز سیم ناب می دیدم در درج سخن را محتشم زین بیشتر مگشا که یار این است گفتن آن چه من در خواب می دیدم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.