شمارهٔ ۵۶۶

م محتشم کاشانی
0 Altın Yaprak
باز بر من نظر افکنده شکار اندازی به شکار آمده در دشت دلم شهبازی کرده از گوشه کنارم هدف ناوک ناز گوشه چشم خدنگ افکن صید اندازی خون بهای دو جهانست در اثنای عتاب از لبش خنده ای از گوشه چشمش نازی سخن مجلسیش می کشد از ذوق مرا چون زیم گر شنوم روزی از آن لب رازی به زکات قدمت بر لب بام آی امشب چون به گوشت رسد آلوده به درد آوازی چشمت از غمزه مرا کشت و لب زنده نساخت آخر ای یوسف عیسی نفسان اعجازی محتشم دل چو به آن غمزه سپردی زنهار برحذر باش که واقف نشود غمازی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.