شمارهٔ ۵۷

دارم از دست تو بر سر افسر بی غیرتی می برم آخر سر خود با سر بی غیرتی سر چو نقش بستر از جا برندارد هرکه او همچو من پهلو نهد بر بستر بی غیرتی از جبینم کوکبی می تابد و می خوانمش بنده داغ عشق و غیرت اختر بی غیرتی هست در زیر نگینم کشوری عالی سواد نام او در ملک غیرت کشور بی غیرتی در ریاض وصل می بینم بری از حد برون بر نهال عشق خود اما بر بی غیرتی بشکنید ای دوستان دستم که تا بنشسته ام بر در غیرت زدم صد ره در بی غیرتی شاه غیرت گو که بنهد همچو ملک بی ملک شهر دل را در میان لشگر بی غیرتی ای دل آتشپاره ای بودی تو در غیرت چرا بر سر خود بیختی خاکستر بی غیرتی یا مبر نام غزالان محتشم یا همچو من نام دیوان غزل کن دفتر بی غیرتی