شمارهٔ ۹ - وله ایضا
م محتشم کاشانی
0
Altın Yaprak
مردم چشم جهان بین پدر
آن که نادیده جهان رفت به خواب
غنچه باغ جهان شاه علی
طفل نامجرم ایمن ز عذاب
کاندرین باغ ز خوشبویی او
گلی از چهره نیفکند نقاب
تا که از گلشن دوران بردند
سوی گلزار بهشتش بشتاب
هرکه تاریخ وفاتش جوید
گل خوشبوی درآرد به حساب
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş