شمارهٔ ۹۶
م محتشم کاشانی
0
Altın Yaprak
مدعی که آتش اعراض فروزنده توست
مدعای دل او سوختن بنده توست
گر کنی پرسش و بی جرم بود چون باشد
تهمت آلود گنه کاین همه شرمنده توست
آن که افکنده به همت دو جهان را ز نظر
این گمان می کندش کز نظر افکنده توست
کم مبادا که طراوت ده باغ طربست
گریه بنده که آب چمن خنده توست
محتشم کز چمن وصل تواش رانده فلک
بنده ریشه امید ز دل کنده توست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş