بخش ۱۹۰ - مهمان آمدن در آن مسجد
M
Mevlana Celaleddin Rumi
0
Altın Yaprak
تا یکی مهمان در آمد وقت شب
کو شنیده بود آن صیت عجب
از برای آزمون می آزمود
زانک بس مردانه و جان سیر بود
گفت کم گیرم سر و اشکمبه ای
رفته گیر از گنج جان یک حبه ای
صورت تن گو برو من کیستم
نقش کم ناید چو من باقیستم
چون نفخت بودم از لطف خدا
نفخ حق باشم ز نای تن جدا
تا نیفتد بانگ نفخش این طرف
تا رهد آن گوهر از تنگین صدف
چون تمنوا موت گفت ای صادقین
صادقم جان را برافشانم برین
Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş