İlan-ı Aşk

Aşıklar dile gelmiş söz kalmamış bize, Utanırım gayrı ben söz için söz etmeye. Lâkin kaçmak ister söz bu gönül zindanından, Azadlı köle gibi kabul eyle huzurunda. Bir deste gül gibi ya da bir tutam papatya, Kalbim terli ve titrek sunuyorum sana, Tabirler yontulmamış ve ifadeler mecalsiz, Ne edeyim Rabbim baştan sona densiz. Bu kulun ne ki kâinat vurgun şeksiz, Kâinat bence dibi görünmeyen deniz. Kurmak düştü bize tek aşıklar otağı, Dört bir yanda salınırken sevgi sancağı. Söze geçit vermiyor aklın demir parmaklığı, Senin sevgine icabet açar tüm kapıları, Bir su gibi buhar oldum ve kapına geldim, Ve sonunda o özlediğim rahmete eriştim.