Gafil Gönlüm

Bizi seveni sevin buyurur bir nida Şad olunmazmış dost ermeyince mabuda Dervişe yeter bir asa, yamalı hırka Vay benim gafil gönlüm vay yazık haline... Bir meşayih bulmadınsa eğer kendine Nefsi emareni vermedinse eline Varıp konmadınsa aşkın gonca gülüne Vay benim gafil gönlüm vay yazık haline... Masumdur beşer daha doğuştan ta başta Cezbedip gönülde ermedinse sen aşka Fikir başka, zikir başka, şükürler başka Vay benim gafil gönlüm vay yazık haline... Bir nazar eyledi yetmiş üçe bir dedi Hoşgörüye gel kim olursan ol gel dedi Meşayihin aşkı yüceldi arşa erdi Vay benim gafil gönlüm vay yazık haline... Destanı da piri babam söyler destanı Miskin gönüllere eker mest'i mestanı Cebreyler bülbülleri gezer gülistanı Vay benim gafil gönlüm vay yazık haline... Dervişlerin piri Velidir, pirlerin velisi Ali İmamların başı o evliyaların gülü Bir ummanı derya onun eksilmez gölü İçmeyen kevseri Ali'den vallahi deli Vay benim gafil gönlüm vay yazık haline...