Her Şey Sendedir Sende

Her şey sendedir hey insanoğlu sende. Daha ne ararsın ki sen başka yerde ? Yoksa gönülde ihlas denen bir zerre, Ne gül açar, ne bülbül öter seherde... Bülbül cebreyler ise gülün nazına , Dünya boştur gayri boş onun gözüne. Kişi özünü yansıtırsa sözüne, İkrarı elektir eğrisine düzüne... Seherde sahralarda yaf yaf dövünen, Aşık odur ki aşk babına bürünen. Arif olmaz her takka ile görünen, Kamil odur ki kudretten sürmelenen... Dikenli yollarda aşkın sahrasında, Hay dönmedinse sen gönül semasında, Girmeyince cenge nefis emare safında, Er olamazsın dervişlerin sofrasında... Evliyalar sultanı o gönül üsdadı, Bunca muritlerin arzusu muradı, Yemen’de Veys adında bir garip vardı, Meşayih tacın hırkasın ona yolladı.