Çek Geceme Kılıcını Kınımdan

bile bilediğin kadar... ...su ver... Çelik'leşsin kanımdan... gecenin mahremi düştü üstüme ben soydukça ”O” giyindi giyindikçe can aldı canımdan... BirDeli yürek çıktı gecenin sehpasına vur tekmeyi cesaretin varsa düşür altındaki sandalyesini sana kalsın istersen ve ye yiyebilirsen yut yutabilirsen şiir şiir mirasını... üşüştü geceye itler vurduğun bedenimi üleştiler çek geceye kılıcı şimdi kınımdan indir beni indirebilirsen mahşer yolunda aşk ve sevda için bindiğim yılkı atından... (Naime Erlaçin Dostumun “Vurgun' isimli şiirinden esinti ile aynı şiirin ''Çek Geceyi Kınından' dizesi üzerine kurulmuştur. Kendisine en derin saygılarımla)