Su Sızıyor İçime

burada bitmez, bitmeyecek elbet burada başlayan... S-U-S-A-R toprak yarılır çatlar hatta çatlamalı içinden SU’lar çıkar hatta çıkmalı taşmalı ve taşırmalı SU, kurumuş insan beyinlerini S-U-L-A-M-A-L-I açmayan, açılamayan gönüllerini.... Su değil mi, ey Şair her şeyin başladığı nokta Su değil mi ey Şair durmaksızın zamanla yarışan oysa Su değil mi, ey Şair baraj baraj engelleri yıkan mürekkep rengi denizlere “KAN KIRMIZISI” akan?.. bazen Su- bazen Su-su- bazen Su-su-yor- ve bazen sen de su-su-yor-san ben ölümüne kadar Su-su-yor-um!.. zamana sızan hafiye gibi uykularıma sızmaların SU’yun gemiye sızmaları gibi “SIZI”-vermelerin içime... Hoşuna mı gidiyor, bilmiyorum!.. * Çok sevdigim ve değer verdiğim Haldun Hakman’ın inanılmaz güzellikteki “SU” içeren şiirlerine sonsuz teşekkerlerimle.