İçimden Geçmeseydin

Bir aşkı söyleyen var... Bir de, âşığı söyleten! Gene mi senin uzattığın kâğıda yazıyorum bunları? Kâğıdın sen kokuyor; Kalemim ben!.. Kalem... Kalem âşığa benziyor, biliyor musun?.. Neden benziyor ki âşığa kalem, haydi bil bakalım... Aşk ise ışığa benziyor; Eriyen bir mumdan yayılan ışığa... Mum; tabii ki âşıktır... Ama, yanmayana; mum denmez... Işık vermeyene mum denmez! Sen, içimden geçmeseydin... Başımda, alevini gezdirmeseydim... Taşınır mıydım böyle karanlıklar içindeki eller üstünde? Konur muydum baş köşelere?.. Fitili olmayan bir mum ne ise; İçimde olmayışın, odur!..