Üşüyorum... Bana Kendini Hatırlat!

Üşüyorum... Bana kendini hatırlat! Ya da ben, bir zamanlar sana yazmış olduğum mektubu okuyayım; koynumdan çıkararak...) Soğuk; ..oğlak gibi diridir... El değmemiş, dil değmemiş filizlerle beslenen bir beyaz oğlak gibi, dipdiri!.. Soğuk; ısrar üstüne, tutku üstüne, vazgeçmeyiştir ve soğuk; önünde durulmayıştır!.. Soğuk; teni deleer, cana değer ve candaki canana erer... Ben?.. İçine girmek isterdim ben, soğuk gibi... Israrla ve tutkuyla, vazgeçmeden ve kaçılamadan; Sen, benim oluncaya kadar ve sen, ben oluncaya kadar sana sirayet etmek isterdim... Senin benden gayrın ve ayrın ve farkın kalmayıncaya kadar!.. Soğuk; oğlak gibi diridir... El değmemiş, dil değmemiş filizlerle beslenen bir beyaz oğlak gibi, dipdiri!.. Soğuk; siyahı beyaza döndürür, kirliyi temize... Bazen, geceyi bile gündüze!.. Soğuk, girmek ister içine; savunulan kalenin, ve içine girmek isterim ben, soğuk gibi!.. Soğuk; emerek değil, kendini emdirerek sindirir seni... Soğuk; alarak değil, kendini vererek sahibin olur!.. Soğuk; bir oğlak gibidir, dipdiri... Ve seni de iki büklüm, süklüm püklüm etmeden fetheder; Kendi görülmez, sende görülür!.. Soğuk avuçlar seni; bir çelik hançer gibi kendi kalbine saplar... Nedir aşk; Bu değilse?.. Ve ben, nasıl istemem; sana sirayet etmeyi, soğuk gibi?.. Nasıl istemem; sana dahil olmayı, karışmayı, sinmeyi?.. Sen olmayı içinde, ve ben bulmayı kendime?.. Been,,, ben; İçine girmek isterdim ben, soğuk gibi!.. (-Ben de parmakların dondu da bana yazamıyorsun sandım, yoksa sen beni unutmazdın! -Unutsaydım, donardım!)