Sana Doğru

(Üçyüzaltmışbeş tane 14 şubat'ı olanlara! ..) Eğilip yüreğimin başına; "bir"leştirdim ellerimi. Ve bir avuç mavi savurdum sana doğru... *** Içindeki "ben"i kaçırmadan, üfle bütün nefesinle tependeki bulutları. Gördüğün bütün maviler senin; Sevgilim... *** Duygularım terliyor; bütün kâğıtlara. Ve anlıyorum neden sırılsıklam olduğunu bütün kâgıtların... Anlıyor musun? Duygularım terliyor; Avuçlarıma. *** Ve boşaltıyorum... Boşaltıyorum mavilerimi sana doğru. Yüzdürmen için sandallarını, Sevgilim. *** Yaşadığı sürece yeşiller bitecek avuçlarımda; Savuracağım sana doğru. Kırlarına başka renk düşlemeyeceğim ve sen, kırlarına renk düşünmeyeceksin... Avuçlarım yasadığı sürece bütün yeşiller senin için bitecek... Bütün yeşiller sana savrulacak; Sevgilim. *** Kollarının sardığınca; dikenleri alınmış, bembeyaz ve sapsarı bir gül destesiyle görürüm seni. Hep... Ve birazdan, bir tanesi, kıpkırmızı kor olur... Öpme...Öpme, ona kıyamam! *** Bütün sarıları mı göndermemi isterdin sana? Yoksa alları mı, morları mı, pembeleri mi? .. Veya turuncuları mı isterdin savurmam için? *** Birleştirdim avuçlarımı, eğilip yüreğimin başına; ve bir avuç mavi savurdum sana dogru. Ve bir avuç kırmızı savurdum sana doğru. Ve bir avuç yeşil, bir avuç pembe, bir avuç sarı, bir avuç turuncu savurdum sana dogru... *** Bütün renkleri sana savurmanın... Bütün renkleri sana üflemenin... Bütün renkleri sana göndermenin ne güzel olduğunu bilemezsin; Denize bakan yamaçtaki çiçek bahçem... Renklerimin soluduğu gökyüzüm... Nehrim, gölüm, denizim...Sevgilim.