İthaf

otuz dakka herşeyin başladığı yerdi herşeyin bittiği yer kim bilirdi kuşların uçmayacağını men dakka dukka on beş dakka hız kesmedi yalanlar umut yeşermiyordu gökyüzünde kim bilirdi bir gün benim de uçacağımı men dakka dukka on dakka tünelin ucunda bir ışık vardı süzülmek mi gerekir yahut sürünmek mi anlamadım turnalarla nereye uçulacağını men dakka dukka beş dakka süzmeler bile kayboldu kömür saçların mıydı örten o nuru kimse fısıldamadı seninle uçulamayacağını men dakka dukka bir dakka ben miydim ızdırabının çeşmesi hep derler eden bulur diye nerden bilirdim hayalleri uçuracağımı men dakka dukka