Dinle

Tam otuz yıl bu görünmez, bu bilinmez emelin, Yanmışını kahrına bu mübheme-i muhteremin. Gizlenip sinesine leyl-i rebâb-ı ademin Bir ömür inlemişim fecr-i gamında nagemin, Serseri neşveleri gönlüme, sahbâ-yı Cem’in Ruh-ı ithafı gelirdi ezeli bir kalemin! Aşinalık aradım duyguda, bilmem kelimât, Laubali periler sinesi mirât-ı hayat, Ruh-ı esrar-ı esatire karıştıkça memat, Handeler haykırarak aşkıma, derdi, heyhat, Duymalıydın bunu sen etmeden önce ispat, İşte gördün ya ölüm şulesi fanus-ı gamın! Bak terennüm ediyor cevvini âsâr-ı hayal, Serpiyor her güneşin kalbime bin reng-ı melal, Gönlümün bade-i hicranı gibi ruh-ı leyal, Gezer ıssızlığını hislerimin bî-per ü bâl, Kendini bilmeyerek bir yere eyler isal, İşte gönlüm, orası makesidir her sitemin! Serserilik yaşatır sevdiğini hatırada, Yerde, gökte, balo, eğlence, denizde, karada. Sırr-ı sevdayı şikâf etmek için bir arada Atmışız kendimizi arza efendim, burada İş ne davada, ne kavgada, ne de yaygarada; Bu irâdet bize ferman-ı nukuşı kıdemin! Niyet-i hilkati düstur-ı tabiat bilelim, Aşka iman ederek fırsatı cennet bilelim, Ne şeriat, ne tarikat, ne hakikat bilelim, Marifet, kendimizi maksad-ı vahdet bilelim, Kurb-ı memnuası yoktur bu nihal-i İrem’in Altı bin yıldır efendim, bu terane, bu geviş, Şah-râh-ı dili takip edelim, ordadır iş. Râz-ı sevda-yı nihan hiç olunur mu teftiş? Edelim hikmet-i ibdâını aşkın derpiş, Ayrılık hâilesi etmeden önce tedhiş; Bir düşün gâyesini ömr-i şebabın, hıremin.